خانه های روی آب

آن روز که مثلاً می خواستم زرنگی کنم و از نوشته های چند سال وبلاگم بک آپ بگیرم و بعد بروم که بروم، نمی دانستم چه بلایی به سر یادگارهای ذوق و قریحه ام خواهم آورد! از ترس این که مبادا کسی وبلاگم را، اسمش را، آدرسش را برای خودش بردارد و راه بازگشتی برایم نماند همه را به آدرس دیگری بردم. بعدها فهمیدم که ای دل غافل بک آپی که من گرفته ام از آن چهار پنج سال کذایی فقط دو هفته را با خود به همراه آورده! بقیه نوشته هایم همه به تاریخ پیوستند! این روزها اما زیاد افسوس نمی خورم. شاید تقدیر این بود که این شوخی ها هم جدی جدی پاک شوند و بروند! این سنت همیشه عمر من بوده و هست که وقتی از یک دوره ناخوشایند بیرون می روم تمام آثار و نشانه هایش را پاک میکنم. مبادا دوباره فیلم یاد هندوستان کند! اینطور بهتر است. گاهی باید تمام پل های پشت سر را خراب کرد تا دوباره به خانه ای که روی آب ساخته ای برنگردی...

نوشته شده در چهارشنبه بیست و هفتم دی ۱۳۹۶ساعت 16:1 توسط روشن| |

---

کودکی...